دومین کنفرانس بین المللی مدیریت جامع بحران و بلایای طبیعی- دی ماه 1385

 

سهیل آل رسول

کارشناس ارشد سازه و مدرس دانشگاه آزاد اسلامی (واحد اسلامشهر)

شقایق شریعت

کارشناس مهندسی نقشه برداری دانشجوی کارشناسی ارشددانشگاه UPM مالزی

 

1- چکیده

آنچه امروزه در خصوص مدیریت جامع بحران کلان شهرها به نحو ویژه ای مدنظر است شامل آخرین دستاوردها در زمینه تدوین راهبردی کلان و خرد مدیریت بحران و مدیریت ریسک می‌باشد. در این راستا همواره شناخت و تعیین اولویت‌ها در خسارات وارده از گام‌های اولیه می‌باشد.

شریان‌های حیاتی که در قالب کلی شامل راه‌ها، پل‌ها، تونل‌ها، خطوط انتقال (آب، نفت و گاز) و همچنین شبکه‌های مخابراتی و رسانه‌ای می‌باشد به عنوان اصلی‌ترین اجزای هر کلان شهر در اولویت اول قرارمی‌گیرد. به عبارت دیگر درصورت آسیب‌پذیر بودن جدی و نقص کاربری یکی از شریان‌های حیاتی فعالیت‌های شهری و یا امداد رسانی در زمان بحران فلج می‌شود و به این ترتیب خسارات جانی و مالی رو به فزونی می‌گذارد.

در این تحقیق با اشاره به روش‌های شناخت آسیب‌پذیری و کنترل عملکرد شریان‌های حیاتی شهر تهران به مطالعه موردی پل‌های بزرگراهی و اصلی در مبادی ورودی و خروجی شهر تهران پرداخته می‌شود و افزون بر بررسی آسیب‌پذیری این پل‌ها برمبنای مطالعات موجود و مدل‌های جدیدی ساخته شده به روش‌های کاهش تبعات و تأثیر برکیفیت فعالیت‌های شهری ناشی از نقص در این پل‌ها در هنگام وقوع زلزله نیز پرداخته می‌شود.

 

کلمات کلیدی : شریان‌های حیاتی - آسیب‌پذیری - پل – بزرگراه